06 september 2016

DAG LIEVE PAPA

 photo 2016-09-05_zpsrfduznl5.jpg

Lieve papa,

Het is nu twee weken geleden, maar ik besef het nog steeds niet. Je bent er niet meer en je zal er nooit meer zijn. Het blijft zo'n gek idee. 
Vandaag werd het me allemaal even teveel, papa. Het is ook niet niks, je vader verliezen op je 21e. Maar geen zorgen, het komt wel weer goed met mij. Tijd heelt alle wonden zeggen ze, dus ook deze. 

Het is best wennen hier in Den Haag. Ik ben toch meer gehecht aan Brabant dan ik dacht. Gelukkig ben ik met de tram in 20 minuten op het strand en daar kan ik heerlijk tot rust komen. Ik heb net ook twee uur in Scheveningen doorgebracht. Even al mijn verdriet weg laten waaien. Figuurlijk dan, ging het maar echt zo makkelijk.

Morgen heb ik mijn eerste college van Journalistiek en als het goed is, is dat mijn laatste eerste schooldag ooit. Ik ga dit jaar keihard mijn best doen, papa. Voor mezelf, maar ook voor jou. En als ik dan mijn diploma in ontvangst neem aan het eind van het jaar, kijk je dan mee over mijn schouder?

Ik hoop dat het goed met je gaat daarboven, en dat je het een beetje naar je zin hebt.
Ik zal je nooit vergeten, papa. Je zit voor altijd in mijn hart.

Dag lieve papa. Tot de volgende keer.